گفت وگو با علیرضا نصر اصفهانی، رئیس‌ پنجمین‌ شوراي اسلامی‌ شهر اصفهان

یا یک سری نقدها به مدیریت شهری و شورای  شهر در این مدت وارد است. از جمله سفرهای  خارجی بدون مصوبه را غیر ضروری تغییر  کردن تعدادی از مدیر مبانی که با گفتمان و  رویکرد شورای پنجم مغایر است، اما کادرسازی  و نیروسازی نشده و نیروها همچنان در دست  خود فعال اند و در برابر تغییر مقاومت میکنند  و یا وارد شدن شورا به کار اجرایی، مثلا همین  اکوسیستم کارآفرینی طرح ۲۰۲۰ و توسعه  گردشگری.

وقتی صحبت از دفاع تمام قد به میان می آید. شاید  به نظر برسد که فقط محاسن مطرح می شود ولی  مواردی که من عرض کردم واقعیت هایی است که  هر کدام قابل اثبات است. وقتی موفقیت ها را بیان  می کنیم به این معنا نیست که کار ما اشکال یا  نقطه ضعف ندارد. هر مدیریتی در هر زمانی با  نقدهایی مواجه است و بسیاری از این نقدها هم  از سر دلسوزی است و باید به آن توجه شود. مدیر  هوشیار و شایسته کسی است که سعی میکند  فضای نقد و نقادی را در مجموعه تحت مدیریتش  ایجاد کند و فضای پرسشگری را پررنگ سازد.  اگر مدیر بخواهد پاسخ گو باشد، باید اول فضای  پرسشگری را فراهم کند. یکی از نقاط برجسته  و ستودنی این دوره وحدت و همدلی حاکم بر  مدیریت شهری است. یکی از ویژگی های شورای  پنجم این بود که خیلی وارد حواشی نشد و تلاش  حداکثری اش نهایت استفاده از زمان و بهره برداری  از فرصت ها بود. البته این به معنای این نیست.  که ما هیچ گونه تظاهری به آرا و اندیشه ها در شورا  نداشتیم تغییر و تحولاتی که در مدیریت شهری  ایجاد شد برگرفته از همان آرا و اندیشه ها بود. اگر  امروز که من رئیس شورا هستم، بیشتر اعضا به این  نتیجه برسند که باید در جایگاه دیگری فعالیت  کنم می پذیرم که این کار دلیلی داشته و باید با نظر  آن ها همراه شوم این اتفاق را ما الآن هم می بینیم.  مثلا ریاست قبلی شورای شهر امروز نهایت همراهی  و همکاری را با بنده دارند. شان حضور هر کدام از ما  در شورا قبل از اینکه مسئولیتی بگیریم این است که  عضو شورای شهریم و بزرگ ترین مسئولیت هر کدام  از ما این است که نماینده مردمیم و فکر نمی کنم  افتخاری والاتر از این باشد. این ها مسئولیت هایی  است که ما تقسیم میکنیم، ولی کسانی که به ما  اجازه دادند وارد شورای شهر شویم مرده اند و این  پیش از همه ارزشمند است. هرکس در شورای شهر  فعالیت می کند. در هر جایگاهی که باشد. از اینکه  توفیق خدمت گزاری به مردم را پیدا کرده مفتخر  است و اقبال و اعتماد مردم را سرمایه خود می داند.   وحدت و همدلی در شورا مثال زدنی است. ما  جلساتی با عنوان هم اندیشی با شهردار محترم  داریم در این جلسات به عنوان یک خانواده دور  هم جمع میشویم و مسائل را با صراحت و بدون  پرده و گاهی تند مطرح می کنیم. این جلسات  در جهت پیشبرد امور شهر و شهروندان است و  فردا صبح که مجددا به کار بر می گردیم با رعایت  آداب اداری است. هیچ کس هم از این فضاها  سوء استفاده نمی کنند و همه جایگاه خودشان را  می دانند. 

در خصوص آنچه درباره وارد شدن شورا به کار اجرایی  طرح میشود باید گفت اتفاق جدیدی در شورا  نیفتاده و اقدامات شورا به اندازه دوره های گذشته  رنگ و بوی اجرا به خود گرفته است. از این گذشته  بعضی مواقع به قدری نظارت و اجرا در هم تنیده  می شود که تفکیک آنها دشوار می شود. البته  این به معنای آن نیست که شورای شهر ضعفی در  اجرای مدیریت شهری می بیند و ترجیح می دهد  خودش به کارهای اجرایی وارد شود. واقعا اعتقاد  من بر این است که اعضای شورای شهر به مدیریت  شهری کمک میکنند و به هیچ عنوان قصد دخالت  ندارند. اینکه در این مدت تعداد بسیار اندکی از  لوایح شهرداری را برگردانده ایم حکایت از همدلی و  همراهی دارد و بسیاری از کارها قبل از اینکه در قالب

لایحه با امضای شهردار درآید خواسته های اعضای  شور است. همان طور که می دانید. ما با طرح داریم با لایحه لایحه را شهرداری می دهند و طرح را خود اعضای شورا ما اصلا نیاز چندانی به طرح نداشتیم. البته در این مدت تعداد طرح هایی که  توسط شورا ارائه شد به اندازه یک دوره چهار ساله  بوده و بسیاری از آنها ضرورت داشته و بسیاری از  طرح ها هم در قالب لایحه ارائه شده و شهرداری  از آن استقبال کرده است. همین بسته تشویقی  که گفتم درخواست شورای شهر بود. کار جدیدی  که صورت گرفت و در واقع ترمیم بسته قبلی بود.  نیز درخواست اعضای شورای شهر بود. در واقع  شورا و شهرداری به قدری به هم نزدیک اند که  بدون مقاومت و با همگامی در مسیر منافع مردم و  پیشبرد امور شهر جلو می روند. این اقدام شورا که  برخی آن را دخالت در امور اجرایی با قصد تنه زدن  به متولیان اصلی می بینند. کمک در اجراست که  دخالت.

نکته بعدی موضوع سفرهای شهری است. در  دوره های قبلی هم این سفرها بود. اما اینکه در این  دوره برجسته شد ناشی از برخورداری مردم از نعمت  شبکه های اجتماعی است. خود من در هر دوره ای  چندین سفر رفته ام و اتفاقاً اگر موانعی نباشد.  این سفرها به مسئولین دیدگاه می دهد. آن ها  قیاس میکنند و در نتیجه آن هم به توانایی های  خودشان پی می برند و هم با حداقل هزینه تجاربی  به دست می آورند. سفر به انسان وسعت نظر و  امید میدهد و آنچه به دست می آید با هزینه های  صورت گرفته قابل مقایسه نیست. ما باید خودمان  را از لاک تنگ نظری خارج کنم. منتها مهم است  که ما در چه زمانی سفر می کنیم. زمانی که زندگی  مردم به روال عادی میگذرد و درد و رنجشان کم  است. این موضوع را برمی تابد. ولی وقتی معاش  مردم با مشکل مواجه است و به سختی زندگی  می کنند. سفر خارجی یک مسئول آثار سولی بر  دیدگاه مردم می گذارد و این آثار سوء به مراتب از  دستاوردهای آن سفر بیشتر است. بر این اساس  ما باید مقتضیات زمان را در تصمیمانمان در نظر  بگیریم. 

سفرهای قبلی و سفرهای این دوره همه با رعایت  قانون و مقررات انجام شد و هر سفر یک فراید  چندین ماهه دارد که باید طی شود و بعد از سفر تیز  افراد باید گزارش سفر خود را به مراجع مربوطه ارائه  دهند. بنابراین سفر ذاتا اشکالی ندارد. واقعیت این  است که این سفرها برای خوش گذرانی نیست و اگر  کسی درد جامعه و درد مردم را داشته باشد هر چا  برود همین درد همراهش هست و واقعا تلاش بر این  است که استفاده مطلوب و حداکثری از بیت المال  برای تامین منافع مردم و شهر صورت گیرد. 

در مورد نیروی انسانی نیز باید گفت امروزه از نیروی  انسانی به عنوان سرمایه انسانی یاد می شود و به  همین دلیل هم ما معتقدیم این کارها باید انجام  می گرفت هم اکنون طرحی با عنوان تعالی سازمانی  در شهرداری در حال اجراست. من توفیق داشتم  در سال گذشته که مسئولیت گرفتم، هر هفته در  یکی از مناطق شهرداری حاضر شوم و رودررو با  کارکنان مناطق بانزده گانه شهرداری صحبت کنیم.  حاصل این نشست ها همدلی، امیدواری و اتفاقات  خوبی بود که در زمینه رفاهی کارکنان در بودجه  سال ۱۳۹۸ رقم خورد. این دقیقا به ارتباط چهره  به چهره و آگاهی از مشکلات کارمندان بر می گردد.  که همان را در بودجه میبا قرار دیدیم. همراهی  بسیار خوبی نیز از سوی مدیریت شهری در این  بخش صورت گرفت همکارانمان در شورای شهر  معتقد بودند. اگر بخواهیم کارمندان خوش خلق و  دلسوزی در برابر مردم داشته باشیم، باید به امور  رفاهی کارمندان توجه کنیم. از طرفی، هر کارمند  وظیفه شناسی انتظار دارد در مجموعه دیده شود و  ارتقا یابد و سعی کردیم به این موضوع هم توجه  کنیم.

یکی از شعارهای ما استفاده حداکثری از کارمندان  خود شهرداری است. واقعیت قضیه این است که  هر گروهی سرکار بیاید انتظارات و توقعاتی ایجاد  میکند و باید به کسانی مسئولیت بسیاری که  هم از تخصص لازم برخوردار باشند و هم منویات  و برنامه های آن مدیر را پیش ببرد. در این دوره  جوان گرایی و توجه به امور بانوان بسیار مورد  اقبال بود. اینکه بعد از صد و چند سال عمر  بلدیه در اصفهان یک خانم به عنوان شهردار  منطقه منصوب شود و در بسیاری از مناطق  مسئولیتهایی در حد معاونت به خانم ها سپرده  می شود مایه افتخار است. بنده به دور از تعارفات  معتقدم هر جا مسئولیت به خانم ها سپرده شده  بسیار خوب ایفای نقش کردند. ما باید بیشتر از  خانم ها استفاده کنیم که برای اینکه با تعداد  مسئولیت های سپرده شده به خانم ها تبلیغ  کنیم، بلکه بر این اساس که بانوان شایستگی هایو  توانایی های بسیاری دارند که باید از آن ها استفاده  شود. عملت از این شایستگی ها محروم کردن شهر  از قابلیتهایی است که میتواند برای شهر بسیار  مفید باشد. 

طرح ۲۰۲۰ نیز یکی از مصوبات بسیار خوب ما بود  و اگر با کرونا مواجه نشده بودیم گردشگری چه  داخلی و چه خارجی رونق می گرفت و آثار و تمرات  ان دیده میشد. البته هنوز هم تا امید نیستیم  و تلاش خود را ادمه میدهیم. در بودجه ۶۰۰۰  میلیاردی شهرداری اصفهان حدود ۲۰۰ میلیارد  تومان به بخش ۲۰۲۰ و گردشگری اختصاص یافته  که اگر زمینه تحقق آن فراهم جهش بسیار خوبی در  گردشگری خواهیم داشت. مقام معظم رهبری این  سال را جهش تولید» نام گذاری کردند و بخشی از  این تولید بر می گردد به گردشگری چون گردشگر  است که از تولیدات استفاده می کنند و به تولید  رونق می دهد.